Militancia gallega identitaria, tradicionalista y europeísta "fogar, raza, língoa" Galiza aos Galegos

El gran hilo de la vergüenza ajena, no cabe un caso más en España.

Justamente paca panderona no rezumaba sapiencia ni carisma cuando de su garganta salía el gorgorito ese. Pregunta errónea pues.

Por algún motivo, os celtas do Atlántico gostamos de construír mosteiros en illeus no medio do mar e colocalos sob a advocación de San Miguel, ese arcanxo por tras do cal algúns intúen a presenza do vello deus Lug. Visitamos algúns?

(imagen visible para usuarios registrados)

MONT SAINT MICHEL, onde Artur venceu o xigante, só vira illa cando a maré vaza. Entón, os romeiros atravesaban a pé a baía para chegar a este santuario que non é bretón nen normando, senón todo o contrario. Unha peregrinaxe que Afonso X inmortalizou nas Cantigas de Santa María.

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

SCEILIG MHÍCHÍL ("a rocha de San Miguel"), no condado de Kerry. Un mosteiro fundado no s. VI, e que desde o s. XVI foi destino de peregrinación. Aquí ouviron misa os expedicionarios da Grande Armada, seica (para alén de servir de cenario para un filme da saga de Star Wars)

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

SAN MIGUEL DA COELLEIRA, nas costas do Vicedo fundado no s. X. Di a lenda que os frades se deslocaban ao continente en barcas de coiro (coma os de Sceilig Mhíchíl). Local asociado a múltiplas tradicións, coma a orixe da Casa do Paisano. Hoxe a illa encóntrase semeada de ruínas.

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

Un detalle del mapamundi del Beato de Burgo de Osma (siglo XI), en el que se aprecia la *Insula Magna Solistitionis* frente a las costas gallegas. Se trata de la fabulosa isla a la que navegó el monje Trezenzonio y donde permaneció durante 7 años.

(imagen visible para usuarios registrados)

La Insula Magna Solistitionis (Gran Isla del Solsticio) es una mítica isla paradisíaca descrita en el manuscrito latino del siglo XI Trezenzonii de Solistitionis Insula Magna.

¿Qué cuenta la leyenda?

• • El descubrimiento: El monje Trezenzonio divisa la isla en el mar tras contemplarla a través de un espejo mágico desde el Farum Brecantium (la Torre de Hércules en La Coruña).
  • El paraíso: La isla estaba consagrada a Santa Tecla y en ella reinaban la abundancia, el buen clima y la paz; el dolor y el hambre no existían.
  • El castigo: Tras pasar siete años allí, un ángel le ordenó regresar a Galicia, pero al negarse, fue castigado con la lepra.

Significado histórico

• • Es un relato medieval que mezcla mitología atlántica, elementos cristianos y de la tradición celta u occidental sobre la búsqueda del paraíso.
  • El personaje de Trezenzonio (San Trechom o Tersón) llegó a ser venerado en Tui desde la Edad Media.

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

O primeiro elemento contra a tirania absolutista e igualitarista é a pátria carnal, a do Sangue e a Terra. Da identidade da familia, da estirpe, do berce e dos antergos. Hérdase e sintese natural, sendo a resistencia ao globalismo liberal e uniformador.

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

Un outro trisquele achado nas escavazóns do Castro do Pico da Bandeira.

A Guarda

(adjunto visible para usuarios registrados)

Breizh

(adjunto visible para usuarios registrados)

Lemòtges. Occitània
REMIGRAZÓN!
Única soluzón para a Evropa

(adjunto visible para usuarios registrados)

¿Frikis independentistas?

(adjunto visible para usuarios registrados)

Cuanta tontería se está diciendo: Galicia está acabada, como toda España. Galicia casi ostenta el récord de la mínima tasa de natalidad en España. Y la mitad de los nacimientos son de extranjeros, nacionalizados o no. Así que su cultura, sus tradiciones y hasta su arquitectura se van a perder para siempre como azucarillos en agua caliente.

"El índice de natalidad de Galicia en 2024 fue de 4,93 nacimientos por cada mil habitantes, lo que representa una caída del 3,32% respecto al año anterior. Este dato sitúa a la comunidad entre las regiones con tasas más bajas de España, con un total de 13.350 nacimientos registrados en ese año.

Aunque la tendencia anual reciente ha sido a la baja, los datos preliminares de 2025 indican un cambio de tendencia, con un aumento acumulado del 1,59% en los primeros meses del año, superando ligeramente la media nacional del 1,08%. La tasa de fecundidad asociada a este periodo se sitúa en 0,96 descendientes por mujer, reflejando uno de los niveles más bajos del país"

En mayo de 1990 se produjo la aparición pública de un grupo de aficionados radicales vinculado a Ipar Brigadak; 36 años después, algunos reviven la situación en una coyuntura muy diferente.

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

Y ya que estamos... Riazor Blues, aquellos años...

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

Continuamos a campaña universitária de sensibilizazón na defensa da nosa identidade ancestral.


(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

A Coruña antitaxista... hay quien opina que los ciudadanos de otros territorios no deberían decidir sobre esto. (imagen visible para usuarios registrados) (imagen visible para usuarios registrados) (imagen visible para usuarios registrados) "sempre en lolita" Hay que defender lo propio y apostar por la remigración.

Burubux dijo:

¿Nombre de la primera galleguiña de la bandera?

Hacer clic para expandir...

Está hecha con IA. Allí todas tienen un aspecto muy característico.

imaginARIO dijo:

Está hecha con IA. Allí todas tienen un aspecto muy característico.

Hacer clic para expandir...

No solo no es IA, sino que es nuestra Lideresa y la mujer del secretario general de Nova Ultreia, o señor Denís Carvalho.

Unha muller galega, feita á terra, traballadora e agora con meninhos galegos, o futuro da nosa nazón.

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

Recordando a Olimpio The Great (ou Olimpio o Bo), o erguidor de pesas enxebrista.

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

(imagen visible para usuarios registrados)

Guerreiro celta, erguidor de pesas e garda das nosas crianças. O apalpador está de regreso.

(imagen visible para usuarios registrados)

O que nom quer caldo, sete cuncas

Galiza aos GALEGOS

(imagen visible para usuarios registrados)

Descuberto un trisquel cun gravado petróglifo na Guarda, unha peza única en Galicia​

O achado produciuse durante unha campaña da cooperativa Árbore Arqueoloxía no castro do Pico da Bandeira, onde tamén apareceu unha terceira vivenda circular

(imagen visible para usuarios registrados)

A cooperativa Árbore Arqueoloxía descubriu o pasado venres unha peza única nas súas características: trátase dunha rocha de granito que ten gravado un petróglifopor un lado e un trisquel polo outro. O achado produciuse nunha campaña de escavación no castro do Pico da Bandeira, na parroquia de Salcidos (A Guarda). “Atopámola dentro dunha vivenda. Nun primeiro momento só viramos que tiña gravado o petróglifo. O venres decidimos mover a rocha e aí foi cando levamos a sorpresa e vimos que, polo outro lado, había un trisquel“, conta o arqueólogo da coperativa Benito Vilas.

Vilas declara que, ata onde teñen coñecemento, é unha peza única en Galicia. Non se ten constancia doutros achados das mesmas caracterísitcas, isto é, cun gravado petroglífico por un lado e un trisquel no reverso. A escavación, impulsada pola comunidade de montes de Salcidos, está dirixida pola arqueóloga Nerea Vilariño. Na campaña participan tamén Elena Taboada, Darío Peña, Alejandro Pujales, Alberto Reaccionariodo e Martín Cuenca.

Un trisquel e un petróglifo​

O achado produciuse nunha rocha de granito de 26 por 33 centímetros. O arqueólogo Benito Vilas resalta o seu excelente estado de conservación. “O trisquel está practicamente novo“, asegura. Indica que o petróglifo, se ben tamén presenta un estado óptimo, é un gravado menos traballado, máis rudimentario. “O trisquel apareceu nunha zona de derrubamento. Atribuímos a súa boa conservación a que o seu lado caeu sobre a terra e evitou que o gravado recibira o impacto doutros cascallos“, explica Vilas.

(imagen visible para usuarios registrados)

As pesquisas do equipo permítenlles determinar que a vivenda na que se atopou a rocha estivo ocupada entre o século I a.C. e I d.C. “Achamos anacos de ánfora romana e outras pezas que nos levan a pensar na Galicia do proceso de romanización“, conta o arqueólogo. Sinala que nunha campaña anterior á actual xa apareceran dúas estruturas circulares de pequenas dimensións. “A desta escavación é dun tamaño moi superior. Ademais, no seu interior atópanse moitos elementos que non tiñan as outras. Pensamos que esta terceira vivenda tiña máis prestixio“, indica Benito Vilas, que engade: “Isto foi unha auténitica sorpresa. E aínda queda máis da metade da cabana por escavar, así que a ver que pode aparecer”.

O investigador asegura que, ata onde teñen coñecemento, non hai outras rochas en Galicia nas que haxa un trisquel e un petróglifo en caras opostas. Así e todo, si hai antecedentes que presentan unha situación similar: “Algo parecido pasa en Briteiros, en Portugal, onde a Pedra Formosa, que formaba parte dunhas saunas castrexas, tiña un petróglifo no reverso. Pero non é das mesmas características”, asegura Benito Vilas.

O misterio da súa función​

O investigador de Árbore Arqueoloxía recoñece que non teñen unha resposta a cal puido ser a función orixinal desta peza. “Para determinar o uso que tiña cando se fixo, necesitamos saber se os dous símbolos se gravaron no mesmo momento, ou se pertencen a contextos diferentes”, declara Vilas. No caso de que se plasmaran á vez na rocha, os arqueólogos poderían establecer unha relación entre ambos iconos e asocialos ás crenzas e o imaxinario da poboación que os inmortalizou no granito. Porén, tamén valoran que o petróglifo xa estivera aí, na rocha, e que o trisquel fora un engadido posterior. “Ao mellor o petróglifo xa estaba gravado e, posteriormente, outra cultura rompeu a pedra para aproveitala como material de construción para vivendas”, propón o investigador.

(imagen visible para usuarios registrados)

Determinar cal das dúas opcións se corresponde coa realidade é unha tarefa complexa. “A forma de sabelo con seguridade sería unha máquina do tempo. Doutro xeito, é imposible”, recoñece Benito Vilas. Engade que si poderían achegarse ao pasado se comezaran a aparecer máis exemplares coma ese. “Se houbera máis casos [dunha rocha na que hai un petróglifo e un trisquel], poderiamos pensar que forma parte dunha tendencia e que os símbolos si están conectados entre eles. Pero como ata agora esta peza é a única con esas características, non podemos confirmalo“, aclara o arqueólogo.

Por agora, a misteriosa peza permanece co equipo de Árbore Arqueoloxía. “Unha vez que rematen os traballos, trasladarémolo ao Museo Quiñones de León (en Vigo). Pero antes diso, levarémolo ás visitas guiadas para que as persoas, en especial os veciños da zona, poidan visitalo”, conclúe Benito Vilas.

(imagen visible para usuarios registrados)

Presentes nas universidades.

Continuamos a campaña universitária de sensibilizazón na defensa da nosa identidade ancestral.